stapelia grandiflora
Genellikle kaktüs olmayan sukulentlerin çiçekleri koku yaymaz, ancak Stapelia cinsine ait olanlar için durum böyle değildir. Şu anda size kokusunu gönderip deneyimlemenizi sağlamak mümkün olmadığı için (ve aslında mümkün olsa bile göndermezdim), size yaygın adlarından birinin leş çiçeği olduğunu söyleyeceğim.
Resimlerde de gördüğünüz gibi çok güzeller, ama kesinlikle her yere uygun sukulentler değiller . 😉
özellikleri
Stapelia, Apocynaceae botanik ailesi, Apocynoideae alt ailesi, Ceropegieae kabilesi ve Stapeliinae alt kabilesine ait etli bitki cinsinin adıdır. Güney Afrika'ya özgüdür ve 1753'te Türler Plantarum kitabında yayınlayan Carlos Linnaeus tarafından tanımlanmıştır.
Bu bitkinin neredeyse toprak seviyesinden çıkan dik, etli gövdeleri vardır . Bu gövdeler ince olup, 2 ila 3 cm kalınlığındadır ve türüne bağlı olarak 20 ila 40 cm yüksekliğe ulaşır. Çiçekler basit , tüylü ve beş taç yaprağından oluşur. Genellikle yaz aylarında açarlar ve çürümüş ete benzer çok hoş olmayan bir koku yayarlar.
En iyi bilinen üç tür şunlardır:
stapelia dev
Türün en büyüğüdür. 20 cm'den fazla saplar ve 10 ila 40 cm genişliğinde çiçekler üretir.
stapelia grandiflora
1-2 cm kalınlığında saplar, dik ve 7-10 cm ölçülerinde çiçekler üretir.
stapelia hirsuta
Yaklaşık 20 cm'lik saplar ve 2-3 cm'lik çiçekler üretir.
Bakım
Yetiştirilmesi ve bakımı söz konusu olduğunda, özellikle yaz aylarında doğrudan güneş ışığından ve dondan korunması gerektiğini bilmek önemlidir . Bunun dışında, iki yılda bir saksı değiştirerek ve seyrek sulama yaparak çok sağlıklı bir bitki yetiştirebilirsiniz.
Ancak mükemmel durumda kalmasını istiyorsak, ilkbahardan yaz sonuna kadar kaktüs ve sukulentler için üretilmiş sıvı gübrelerle, ambalaj üzerindeki talimatlara uyarak gübrelemenizi veya her hafta küçük bir kaşık Nitrofoska Blue eklemenizi tavsiye ederim.
Tadını çıkarın.